Jak odmienić wnętrze dzięki dekoracyjnym wykończeniom ścian?

 Jakie rodzaje tapet możemy spotkać i gdzie się je stosuje?

To chyba najpopularniejsze rodzaje ścian dekoracyjnych, znane od wieków. Początkowo rolę tapet odgrywały ręcznie malowane malowidła ścienne, a w miarę rozwoju technologii zaczęto je zastępować papierowymi, wielkoformatowymi wydrukami. Obecnie tapety papierowe, choć nadal używane, stanowią mniejszość. Większą popularnością cieszą się te na flizelinie (winylowe lub tekstylne), z włókna szklanego czy natryskowe.

• Tapety winylowe na flizelinie nadają się szczególnie do pomieszczeń, w których panuje wilgoć. Dzięki swojej konstrukcji (spodnia warstwa wykonana z flizeliny, a wierzchnia z włókien polimerowych) są wodoodporne i wytrzymałe, a także łatwo się je czyści. Warto jednak pamiętać, że gładkie tapety winylowe na flizelinie nadają się na gładkie ściany. Jeśli na ścianie są jakiekolwiek nierówności, warto zastosować tapetę z tzw. winylu spienionego. Jego zadaniem jest zamaskowanie wypukłości czy rys. Dodatowo tapeta winylowa w większości przypadków jest łatwa w demontażu. 
• Tapety tekstylne, również wykonane na flizelinie, są produkowane z wykorzystaniem dostępnych tkanin i materiałów. Przy produkcji używa się jedwabiu, lnu, bawełny, satyny, aksamitu czy weluru. Dostępne są także tapety tekstylne z włókien z tworzyw sztucznych, np. poliestrowych lub wiskozowych.
  Tapety tekstylne świetnie nadają się do wykończenia pomieszczeń mieszkalnych, gdzie panuje stała temperatura. Ponieważ mogą być wykonane z naturalnych materiałów, stanowią jedne z droższych wykończeni. Często wzór tapety tekstylnej jest projektowany przez znanych designerów, co również wpływa na cenę.
• Tapety z włókna szklanego są najczęściej spotykanym rodzajem tapet w marketach budowalnych. Ich relatywnie niska cena (choć wszystko zależy od producenta) i szerokie zastosowanie (szczególnie w budynkach z rynku wtórnego) daje wiele możliwości wykończeniowych. Tapeta z włókna szklanego składa się z cienkich niteczek, powstałych z roztopionego lub wodnego szkła. Dzięki splotowi nitek ściana może nadal oddychać, mimo tego, że sama tapeta jest wyrobem sztucznym. Dodatkowo tego typu tapety są wyjątkowo trwałe i odporne. Z ich pomocą łatwo można zamaskować wszelkie nierówności i pęknięcia ścian.
  Choć można je kłaść na każdej powierzchni (betonie, płycie kartonowo-gipsowej, drewnie) to ciężko je potem oderwać. Bardzo często podczas demontażu taka tapeta odchodzi razem z tynkiem. Ponadto sam proces klejenia jest czasochłonny i wymaga cierpliwości.
  

Czym są tepety natryskowe?

W przeciwieństwie do innych rodzajów tapeta natryskowa ma postać półpłynnej masy lub proszku. W sklepach można spotkać tapety natryskowe, w których skład wchodzą naturalne składniki (mieszanki bawełny, jedwabiu, glinki) lub syntetyczne (mieszanki żywic akrylowych).

Tapety natryskowe naturalne mają postać proszku, a po aplikacji tworzą chropowatą strukturę. Nie są odporne na działanie wody i wilgoci, przez co po aplikacji konieczne jest ich zaimpregnowanie lub zalakierowanie.

Tapety natryskowe syntetyczne od razu mają postać półpłynnej masy, a po aplikacji tworzą na ścianie gładką lub lekko chropowatą strukturę.

Tapety natryskowe nakłada się na ścianę za pomocą pistoletu pneumatycznego, który gwarantuje równomierne rozłożenie materiału. Dzięki takiej aplikacji tapeta tworzy równomierną powierzchnię (brak widocznych spoin), którą łatwo można czyścić.

Syntetyczne tapety natryskowe są odporne na ścieranie, przez co nadają się do użycia w biurach czy klatkach schodowych. Przywrą nie tylko do betonu, ale i do rur czy grzejników.

Każdy rodzaj tapety natryskowej można przemalować na dowolny kolor, nawet po wcześniejszym zalakierowaniu. Największą wadą jest demontaż i ograniczona baza kolorystyczna, szczególnie tapety natryskowej syntetycznej.

Mikrocement, beton architektoniczny a może glina?

• Mikrocement – to cienkowarstwowa zaprawa, służąca do uzyskania dekoracyjnego efektu na ścianie i podłodze. Najczęściej mikrocement jest produkowany na bazie cementu z domieszką żywic (polimerów). Dzięki takiemu składowi możliwe jest położenie bardzo cienkiej warstwy materiału. Po położeniu konieczne jest zalakierowanie powierzchni. Lakierowanie odpowiada za to, czy finalnie efekt będzie błyszczący lub matowy.
  
  Mikrocement można użyć na podłodze i ścianie. Odpowiednio zaimpregnowany sprawdzi się również w pomieszczeniach o dużej wilgotności czy łazienkach. Odważni stosują go nawet na blatach kuchennych. Choć można to robić, to warto pamiętać, że będzie on wtedy narażony non stop na tarcie, przecieranie i plamy z kawy czy herbaty.
  
  Do największych zalet mikrocementu należy to, że można za jego pomocą uzyskać bardzo ciekawą fakturę na ścianie. Dodatkowo charakteryzuje się dużą przyczepnością do podłoża, jest bezspoinowy i jego naturalna grubość nie przekracza 3 mm. Co więcej, można go położyć praktycznie na każdym podłożu.
  
  

Beton Architektoniczny – to mieszanka cementu, wody, kruszywa wzbogacona odpowiednimi pigmentami, wypełniaczami i plastyfikatorami, które nadają mu pożądanych cech.

Poprzez połączenie i kombinację wyżej wymienionych składników powstaje materiał o naturalnym i surowym wyglądzie. W zależności od preferencji na powierzchni betonu mogą powstać wżery, przetarcia i smugi.

Beton architektoniczny charakteryzuje się niską nasiąkliwością wody, jednak przy bezpośrednim kontakcie może ją absorbować. Nie jest to materiał odporny na zachlapania i tłuste plamy. Zanieczyszczenia należy usuwać na bieżąco, aby nie dopuścić do wniknięcia plamy w głąb materiału.

Aby jak najbardziej zabezpieczyć beton przed plamami, materiał można zaimpregnować, stosując odpowiednie preparaty (które potrafią sporo kosztować). Mimo to beton nie jest odporny na uderzenia i zadrapania, szczególnie ostrymi przedmiotami.

Beton architektoniczny na ścianie może przybrać formę gładkiej ściany albo powierzchni z przetarciami i wżerami. Można również uformować z niego imitację płyt i połączeń, aby nadać ścianie bardziej niepowtarzalny wygląd.

Glina – to wcale nie nowość, a bardziej powrót do technologii stosowanej przez pradziadków w nieco ulepszonej formie. Gliniane tynki strukturalne i dekoracyjne to rozwiązanie przyjazne wszystkim osobom, którym zależy na naturalnym efekcie na ścianach.

Tynki gliniane są bardzo podobne do zwyczajnych tynków, jakie możemy spotkać w sklepach. Różnicę stanowi przede wszystkim skład produktu (naturalne glinki, kruszec i woda) i to, że po aplikacji ściany i sufity nie wymagają malowania. Co więcej, tynki gliniane mogą występować w wielu pastelowych kolorach, dzięki czemu wnętrze wygląda ciekawie i niepowtarzalnie.

W zależności od przeznaczenia wyróżniamy tynki gliniane podkładowe, które stosuje się na surowe materiały wykończeniowe (beton, cegła). Stanowią one również podłoże dla tynków wierzchnich. Tynk wierzchni jest elementem wykończeniowym, który nadaje powierzchni charakterystyczny wygląd (strukturę).

Tynki gliniane są antystatyczne i nie emitują lotnych związków organicznych. Świetnie sprawdzą się w przestrzeniach dla alergików. Dodatkowo samą glinę można formować w odpowiednie plastry, które po przymocowaniu na ścianę dają wyjątkowy efekt.